Achtergrond
-
2011 was een raar jaar.
Voor de zomer stopte ik Foodlog. De draden werden ellenlang, maar niet beter. Modereren op zinvolle inhoud werd steeds tijdrovender. Steeds meer mensen kwamen meningen brengen, maar wilden die niet onderzoeken. Een perfect recept voor autisten in schijnbare conversatie. Het mondde uit in geziek en gezeik, terwijl het bergen modererende energie kostte. Energie is liefde. Onbeantwoorde moet je stoppen. Rücksichtslos.
Daarom ging Foodlog tijdens de zomer dicht om in de herfst weer fris te beginnen. Voortaan sloot het mensen uit die meningen willen verkondigen maar niet het vermogen hebben naar zichzelf en hun mening in relatie tot anderen te kijken. De site wordt er niet minder om gelezen. De waardering neemt toe, maar de mensen-met-alleen-maar-een-mening vinden het niet leuk.
Verwijten waren en zijn nog steeds het gevolg: ik was arrogant, een betweter en weet-ik-wat-nog-meer.
Ik moet steeds weer denken aan ‘het menselijk tekort’, zoals André Malraux dat - in overigens neutraler en berustender Frans (‘la condition humaine’) - noemde. Ik begin te vermoeden dat het menselijk tekort vooral schuilt in de middenmaat (of is het middelmaat?) van meningen. Het zit niet onder gewone mensen. Het zit niet bij mensen die kunnen spelen met gedachten, argumenten en die naar hun gevoelens kunnen kijken.
Mijn moment in 2011 hing niet op een dag. Door de jaren heen kwam ik er achter dat verschil prima is. Dat je moet kiezen voor wie je er wilt zijn. De eerste decennia van deze eeuw zullen gaan over kwaliteit, echtheid en wat we verder met elkaar willen. Ik kijk met veel plezier naar de verbintenis van gewone mensen, zonder in de weg zittende mening, en de heruitvinders van de maatschappij die wat kunnen. Niet omdat ze een mening hebben, maar omdat ze iets willen en wél weten waarom.
Na jaren modereren en liefde voor Jan en Alleman met een mening die van alles mocht vinden dat ik probeerde nog ergens heen te sturen, ga ik ouderwets voor de verbinding van de elitairen die wat willen, weten en kunnen en gewone mensen. Die lui in het midden zitten in de weg.
2012 wordt het jaar van de echte liefde. Wie in de weg zit, moet er tussenuit. Cheers!
Deze column verscheen in de oudejaarsserie 'mijn moment' van Punkmedia
Fotocredits: Brett Jordan
gerelateerde berichten
-
2012 wordt een jaar van verandering.
-
Net na de zomer van 2011 werd me gevraagd mee te denken over vergaande innovaties in duurzaamheid. Net voor Kerst bleek er in Den Haag een...
8 reacties
Ik vind deze reactie
Beste Dick,
Je blog doet me denken aan een video die ik laatst zag. een TED film over het beginnen van een beweging
Ik vind deze reactie
Dag Hans! Ergens eind 2006 verzeilde ik bij toeval op Foodlog. Precies de diversiteit aan stemmen/meningen en de vogeltjes die zingen zoals ze gebekt zijn, waren voor mij steeds de kracht van het medium.
Zou ik een verbindende factor mogen benoemen waarvoor foodlog staat, dan is 'sociaal' het woord dat het eerst in me opkomt. Met "verscheidenheid" als een goeie tweede.
Verder geraak ik nu niet, high van veel te veel eten en drinken. Vlamingen. ;-)
Ik vind deze reactie
“Na jaren modereren en liefde voor Jan en Alleman met een mening die van alles mocht vinden dat ik probeerde nog ergens heen te sturen, ga ik ouderwets voor de verbinding van de elitairen die wat willen, weten en kunnen en gewone mensen. Die lui in het midden zitten in de weg. 2012 wordt het jaar van de echte liefde. Wie in de weg zit, moet er tussenuit. Cheers!”
Beste Dick,
Rare zin. Met in een latere reactie van je een verkeerde interpretatie van het begrip 'respectvol'. Die term is helaas de laatste tien jaar volkomen geërodeerd. Respect verdien je op basis van verdienste, maar krijg je nimmer op voorhand of zondermeer of door het poneren van een stelling...
Dan heet het gewoon tolerantie.
En bepalen ‘gewone mensen’ niet het midden ?
Of bestaat vanuit een elitaire invalshoek het midden uit ‘vulgus’, dat 'in de weg zit' ?
Wat een stelling:
"Mensen die in de ‘weg’ zitten, bieden geen waarde. Die moeten er tussen uit."
Die zijn maar lastig. Het gaat vooral om een positieve instelling.
Is het: ‘c'est le ton qui fait la musique’ ?
Maar wat dat met liefde te maken heeft, is mij niet duidelijk.
En het ontwijken van dwarsliggers is geen bewijs van kracht.
En het repetitieve karakter van honderdmalen herhaalde stellingen in Foodlog over de jaren heen, moet eens getoetst worden aan impact, resultaat en actualiteit..
Want uiteindelijk moet Foodlog op z'n minst vanuit het distillaat van reacties een richting oproepen.
Een gezond elitair 2012 toegewenst.
Ik vind deze reactie
IK heb niet zo'n lange relatie met foodlog dat ik de voorgeschiedenis ken. Het verbaast mij wel hoe snel sommigen boos worden. Ik vind het zeer interessant en nuttig. Het gaat tenminste verder dan de waan van de dag in de meeste media. Je zult me hier nog vaker treffen Dick. Op foodlog 2012
Ik vind deze reactie
Kijkende naar mijn eigen soortgenoten (telers, boeren e.d.) dan is de deelname aan Foodlog niet overstelpend, wat ik enerzijds betreur, maar ook wel begrijp. Ik weet inmiddels dat een aantal stamgasten alhier het niet bij lullen alleen hebben gelaten, maar ook werkelijk aan het poetsen zijn geslagen. Voorbeelden zijn 'KomOp' en 'TuindersRaad', waarvoor mijn complimenten. Initiatieven waarvoor ik ook graag mijn beentje voor zet. En de echte liefde die hier steeds meer van dit podium af straalt raakt mij in ieder geval, maar ik denk zeker ook steeds meer tuinders en boeren. We komen ergens, maar God weet waar! Ik hou van Foodlog! (is dat echte liefde genoeg?)
Allemaal een gezond en gelukkig 2012 gewenst!