Ik weet het Paulusfransciscus, maar af en toe schiet het je gewoon om de oren en dan laat je het maar gaan. Ze zijn zo mooi, die bloemen.

Vorige week nieuwe rucola gepoot. Nu alweer in de bloem. De salie net nog wat in verse vorm bij het varkensvlees gedaan. Niets aan te merken. Het is dan ook een heel perk.

Maar desalniettemin: zijn de bloemen eetbaar, eet ze dan!

Even een tuintip: pluk kruiden vóór de bloei. Nu gaat alle energie vand eplant in de bloem zitten, en niet in de blaadjes.

Lekker, salie bij varkensvlees, maar ook bij gevogelte. Heel middeleeuws: eend of kip vullen met appel, ui, het levertje en salie en dan eerst aanbraden, vervolgens in de oven.
Of heel Romeins: in de worst, of klein vogeltje van de rode lijst, doe dus maar kweekkwartel, blaadje laurier (vers!), blaadje salie op elkaar op de borst, lapje ontbijtspek erom heen, vastzetten met prikker, in warme oven garen.
Salieblaadjes heerlijk trouwens om te frituren. Bloemen mogen door de sla. Zo, en nu het grote kwijlen kan beginnen, ga ik braaf aan het werk ;-)

Deze groeit ten Noorden van Zaltbommel, middenin Utrecht. Op zo'n 25 meter boven straatniveau. . Misschien komt het kleurverschil door de ijzeren staaf in de grond. Het is nl. idd officiele salie. Vorig jaar gezaaid uit een zakje en nu na de winter in blakende staat.

Vanavond gaat'ie bij een ribstuk van vet varken. Salie en varkensvlees horen bij elkaar. Een slager vertelde me laatst dat hij niet begreep dat Ik Kies Bewust geen pleidooi hield voor salie in het varkensvlees. Veel minder zout nodig en lekker! Maar ja, zei'ie 'ze hebben natuurlijk geen verstand van eten' ;-)

Wat mij betreft is het een soort salie, al bloeit die hier nog niet en is mijn 'wilde' salie (scharlei) meer lila/wit dan deze die er uit ziet als een niet-winterharde kweekvariant. Mijn salvia officinalis is wel blauw, maar iets paarser. De scharlei heeft wel van die harige knoppen, maar dat heeft mijn officinalis dan weer minder. Vandaar het vraagteken. Lipbloemig in ieder geval ;-).