Nieuws
-
Keurmerken voor duurzaamheid zouden duidelijker moeten zijn. Ze geven nu te weinig informatie over de werkelijke duurzaamheidsimpact van een product, terwijl de consument hier wel behoefte aan heeft. Dat zegt het LEI. Het is een opzienbarende conclusie omdat veelal wordt aangenomen dat consumenten niet willen weten hoe het zit maar erop willen kunnen vertrouwen dat het goed zit. Eenvoudig gezegd, zou de conclusie kunnen luiden dat de consument dat laatste zelf wel uitmaakt.
Het rapport van het LEI is hier te downloaden. Het persbericht van het LEI zegt:
Uit het onderzoek Inzicht voor de consument in duurzaamheidslabels van Wageningen UR (LEI, FBR en Rikilt) naar acht keurmerken blijkt dat organisaties uit de hele productieketen deze keurmerken vooral gebruiken om risico's af te dekken en een betrouwbaar imago te ontwikkelen. Vaak ontbreken eisen voor het vaststellen en meten van duurzaamheidsimpact. Terwijl consumenten keurmerken willen gebruiken om een goede keuze te kunnen maken of een bijdrage te leveren aan een duurzamere wereld.
Informatie over de milieu-impact van voedselproductie is vaak lastig te vergelijken door verschillen in methodologie en de parameters waarin deze informatie wordt uitgedrukt. Tussen organisaties bestaat ook veel verwarring over de definitie van 'duurzaamheid'. Maar volgens de onderzoekers is het mogelijk een set minimale scores op te stellen voor diverse thema's waarbij een groot deel van de consumenten een product als duurzaam zou beschouwen.
Fotocredits: LEI
gerelateerde berichten
-
Op de Huishoudbeurs (18 tot 26 februari a.s. in de Amsterdamse RAI) laat de Vegetarische Slager het publiek laten proeven van 'fake' tonijn- en...
-
Afgelopen weekend was Tim Lang, de bekende Britse duurzaamheidsdenker, in Amsterdam. Hij sprak tijdens het FoodFilmFestival en deed een opmerkelijke...
-
Op initiatief van het Platform Verduurzaming Voedsel is onlangs de consumentenwebsite Duurzamereten.nl gelanceerd. Op deze site geven supermarkten,...
-
De vis die je bij Albert Heijn koopt, is uitsluitend 'vis van dichtbij'. Dat zegt de verpakking. Zo helpt AH de consument een betere keuze te maken en...
-
Gisteren boden drie onafhankelijke adviseurs de Tweede Kamer het rapport 'Economische dimensie verduurzaming voedselproductie' aan. Naar aanleiding...
-
In Nederland worden 3,2 miljoen katten, 1,8 miljoen honden en 400.000 paarden als gezelschapsdieren gehouden. Om deze dieren te voeden is zo’n...
-
Het Centrum voor Landbouw en Milieu bestaat dertig jaar en vierde dat afgelopen woensdag in Artis met een bijeenkomst over duurzaamheid. De lijst van...
-
De Commissie van Doorn heeft ons als vleesproducenten opgeroepen er mede voor te zorgen dat in 2020 al het vlees wat in de schappen ligt duurzaam...
-
Wat een droevigheid. LTO-voorman Albert Jan Maat adviseert de boeren om hun geleende geld snel terug te brengen naar de Rabobank. Geen woord over...
33 reacties
Ik vind deze reactie
Er is recent een boek uitgebracht dat de sinaasappeleconomie in Brazilië gedetailleerd schetst. Heb het niet gelezen, de inhoudsopgave is hier te vinden:
[url=http://www.wageningenacademic.com/_clientfiles/TOC/orangejuice.pdf[/url]
Ik vind deze reactie
@ Wouter.
Dat lijkten de twee grootste boosdoeners in mijn verhaal inderdaad. In ieder geval als het gaat om voedsel.
We hoeven overigens onze poep niet terug te sturen naar Afrika. Een kilo Hollandse appels tegenover elke kilo bananen brengt hetzelfde beoogde evenwicht(hoeven we de mest niet eens exportklaar te maken ;))
Probleem is alleen dat het prijsverschil tussen Europese en Afrikaanse kost een barrière vormt.. Iig is een evenwicht in import en export brengen wel 1 van de oplossingen. Samen met een goede mestproductie met duurzame export(logistiek) wel de toekomst denk ik...
Ik vind deze reactie
Bedankt Wouter, nu heb ik mijn antwoord helemaal.
Ik vind deze reactie
@Steven, het laatste woord is daar nog niet over gezegd. Persoonlijk vind ik de case maar matig interessant, en heb niet de indruk dat je bron heel goed is. Het verdampen van water (indikken, 2200 per liter water), het bevroren transport van concentraat, en vervolgens een of soms tweemaal pasteuriseren (4200 J per liter), kost sloten energie en water. het voordeel is dat het wel lang houdbaar is en het is lekker goedkoop. Maar een dergelijk product is tevens voornamelijk suikerwater (vitamine C wordt toegevoegd tot het oorspronkelijke niveau). Vers geperst lijkt ideaal, maar sinaasappels moeten wel (meestal niet gekoeld) naar de Benelux komen. Vers geperst in de winkel is maar 6-10 dagen houdbaar, en derving is groot. En dan heb je natuurlijk PurePulse en Pascalisatie van versgeperst sap. Goed voor de gezondheid, lekker en voldoende houdbaar. Maar ik ben bevooroordeeld zoals je zult begrijpen; dit is wat wij doen en een paar centjes mee verdienen. Kortom wat ik ook over dat onderwerp zal zeggen, ik heb er gedoe over. Exacte getallen hou ik dus voor me.
Ik vind deze reactie
@ wouter: ik vond inmiddels wat ik zocht: Behind the label: orange juice. Wellicht vergooi je geen bedrijfsgeheimen het artikel eens te willen doorlezen en er je persoonlijke commentaar op te geven? Zou erg gewaardeerd zijn.