Van onze Noorse buitendienst ontvingen we een aantekening bij een bericht in de
London Times. Het gaat over die heerlijke en grote kingcrab, die we volgens de krant een dienst bewijzen door hem op te eten. Omdat hij geen natuurlijke vijanden zou hebben.
Zoals de Times het zegt:
Their freakish size means they have no natural predators, so fishing them is really doing them a favour.
Volgens sommige natuurorganisaties is de zalige Kingcrab om die reden
een ecologische ramp. Volgens Noorse zeebiologen is dat onzin.
Naar aanleiding van het bericht in de Times, meldt onze Noorse correspondent dat er wel degelijk meer belangstelling voor zijn vlees bestaat dan we denken:
Ze hebben wel degelijk natuurlijke vijanden. Nogal wat krabben die worden gevangen missen poten. Die kunnen ze bij onderlinge strijd hebben verspeeld maar de bioloog die voor de Noren de krabben onderzoekt en het bestand in de gaten houdt vertelde dat ze wel degelijk vijanden hebben. In Tromso is een enorm aquarium dat gebruikt wordt voor onderzoek. De biologen zagen hoe een zeewolf doodkalm van een koningskrab een poot afbrak en op ging eten. Toen hij de poot op had ging hij weer naar de krab om er nog een af te breken.
Ander verhaal. Vissers vonden in een val een krab die geen poten meer had en alleen nog een enkele schaar. Het was de biologen die er bij werden gehaald een raadsel hoe die krab met die ene schaar toch nog de val heeft in kunnen klimmen.
Die zeewolf boft maar.
1 reactie
Ik vind deze reactie
Slimme zeewolf: zo blijft zijn eten altijd vers en pakt hij wat hij nodig heeft, zijn prooi kan steeds minder hard weglopen.