Achtergrond
-
Lizet Kruijff maakte me erop attent. Verkade is de eerste grote chocolademaker die het fair trade label gaat voeren. Hoera roept Max Havelaar.
Max’s baas Coen de Ruiter vertelt waarom: “Het is fantastisch dat een bedrijf als Verkade laat zien dat Fairtrade inkopen ook op grote schaal mogelijk is. Wij zien het als een grote aanwinst binnen het assortiment producten met het Max Havelaar-keurmerk voor Fairtrade.”
Het zou zo mooi zijn als het echt zo was. Eerst even wat anders.Er wordt in Nederland gepleit voor 1 label. Voor van alles. Gezond eten. Duurzaam. Fair Trade. Zelfs het woord dierwelzijn wordt ijdel gebruikt.
Het moet maar eens hardop gezegd worden. Het gelabel en het eenheidsgedoe beginnen de spuigaten uit te lopen. Dat Ene Almachtige Label zou er moeten komen vanwege de onduidelijkheid van een hele berg schreeuwerige claims. Maar de mensen die het willen, weten dat het levensgevaarlijk is. Omdat we niet weten wat gezond eten is. Omdat duurzaamheid een uiterst vaag begrip is. Omdat Marianne meat-the-truth Thieme kaas propageert, terwijl kip duurzamer is. En omdat fair trade leuk klinkt maar uiterst discutabel is in de praktijk. Voor Tony Teun-van-de-Keuken Chocolonely is eerlijke chocolade slaafvrij. Tony weet nl. dat slaafvrij niet te garanderen valt. De faire handelaren van Max interesseert dat niet. Fair is fair als zij het zo noemen.
Vandaag vinden we dit, morgen iets anders. We kunnen heel veel vinden. Misschien zijn er daarom wel zoveel labels. Misschien kun je er wel een jaartje mee “éénlabelen”. Maar niet langer. Er is nl. ook heel veel te verkopen met wat alleen maar leuke argumenten. Zo mogen bijv. Frideale en de Belgische friten van Albert Heijn gezond heten omdat andere friten nog ongezonder zijn om iedere dag te eten. Cup-a-Soup is OK, omdat er nog slechtere zijn. Over een kop verse kippenbouillon of groentensoep hoor je niks. Die zijn vakkundig "weggelabeld". Natuurlijk, want oma en moeder verkopen hun soep niet. Het is geen wonder dat er meer leugenachtige labels zijn dan serieuze. Er moet verkocht worden. De éénlabelaars willen dat graag onder het tapijt poetsen. Eén label moet er komen, dan is er tenminste helderheid.
Waarover?
Een mooi voorbeeld uit eerlijk chocoladeland. Toende Keuringsdienst van Waarde – met de Klootwijk aan Zee volgens de Volkskrant van donderdag een van de 2 TV-parels die de VPRO ontsnapten – jaren geleden een reportage maakte over Fair Trade liep de camera nog even door toen de baas van Max nog wat meer vertelde over Fair Trade. Duidelijk werd dat er nauwelijks een molecuul van wat we meer betalen voor Fair Trade producten terecht komt bij de cacaoboer die Verkade straks zijn eerlijke chocolade gaat leveren. Dat is dus die molecuul die De Ruiter hierboven zo laat juichen. Wouter Klootwijk vertelde me van de week dat de baas van Max hem indertijd liet benaderen om dat stukje opname uit de uitzending te houden. Het zou de tere kijkertjes wel erg ontgoochelen over de waardigheid van zo’n eerlijk keurmerk. Pikant detail: de bemiddeling tussen Klootwijk en Max werd opgepakt door de baas van bureau Schuttelaar. Schuttelaar is inmiddels verantwoordelijk voor het Ik Kies Bewust label. Eén label, één pot nat – het schiet maar zo in je hoofd.
Als je dit maar begrijpt: de tijd van de merken en de reclame die je vanzelf al met een korreltje zout nam, is definitief voorbij. Keurmerkenmarketing, da’s pas fijn.
Je kunt rustig gaan slapen. De leugen regeert weer. Binnenkort misschien wel met Een Almachtig Label. Da's big business. Waar denk je dat het geld onderweg blijft als het niet komt waar je denkt dat het heengaat?
NB: een stukje zwarte Verkade is heerlijk bij al even faire koffie.
Je weet zeker dat hij niet slaafvrij kan zijn. Dat gaat niet op zo’n grote schaal. Het is dan ook alleen maar fair en de handjes zelf zijn niet zo aardig betaald. Het geld blijft overal onderweg hangen. Een Frans liedje zingt "t’en fais pas, c’est la vie" - maak je niet druk, zo werkt het nou eenmaal.
Maar om dan fair te doen als een naast de pot pissende pater gaat wel heel ver.
gerelateerde berichten
-
Werkt het en hoe gaat het nu verder?, vroeg Karin zich af. De online versie van The Independent laat de resultaten zien van Jamie Oliver's...
-
Goede labelvoorbeelden doen goed volgen moeten ze gedacht hebben bij TacoMundo.com. Deze folder viel hier gisteren in de bus. Dankbaar legde ik...
-
Een succes voor de gezondheidsmarketeers van de grote voedselmerken en een klap in het gezicht van Albert Heijn. Het Ik kies Bewust logo kom je...
-
Natuurlijk met door een handje technologie toegevoegde extra voedingsstoffen? Haha ;-) En de prebiotica raken vast in de mode omdat de...
-
In de VS is Wine Blogging Wednesday een begrip. Als historisch vertrekpunt geldt Lenn Thompson's blog lenndevours. Op 7 juni a.s. starten 3...
-
Toen eten uit fabrieken ging komen, moest het zich steeds vernieuwen om beter te wezen dan wat een andere fabriek maakte. Hetzelfde verkoopt...
-
Een 'Franse' observatie, in het licht van de 'varkensvervoercase'. Misschien geeft deze vis een voorbeeld. Dit is het etiketje van een...
-
Begin deze week ging het hier over gestolen ambachtelijkheid. Breng je een olijfolieflesje met een onbeholpen maar sierlijk handschrift, dan is dat...
-
"We desperately need to change the corrosive debate over obesity by looking for innovative solutions rather than just scapegoats, says a Danisco...
4 reacties
Ik vind deze reactie
Joy, je weet niet half hoezeer je dit keer als een joie in m'n oren klinkt. Natuurlijk moet je gewoon iets doen. Een einde maken aan dit soort onzin. Misschien zijn er wel een paar mensen in Nederland mee bezig ...
Nee Nick, nog niet vragen. Misschien lukt het wel niet. Dan moet het maar in z'n eigen schoonheid sterven. Maar hoe dan ook, je hebt volkomen gelijk: ook MSC is gewoon een marketingtrucje.
Ik vind deze reactie
Kan iemand in Nederland dan eens roepen dat MSC in hetzelfde bedje ziek is? Vooraleer door ministeriele verplichtingen ook de vissector in elkaar stort.
Ik vind deze reactie
Ik heb ervaring met dat bureau. Mensen worden daar niet aangenomen omdat ze slim zijn. Verre van. En de goede doelen-campagnes/acties worden duur betaald. Het enige dat ze anders maakt dan anderen is het labeltje dat ze op zichzelf hebben geplakt.
En dat is het bewijs dat labeltjes werken. Hun klanten trappen er in, dus waarom de klanten van die klanten niet?
Maar ipv klagen wat hier veel gebeurt stel ik voor om iets te bedenken. Wat mij betreft hoeft er geen label op een product. Maar als je goede van 'slechte' producten wil scheiden als consument stel ik een label voor zoals het huidige kcal, vetten en vitamine-'label'. Waar komt het vandaag, hoe komt het hier, is er sprake van slaafvrij, wordt de boer betaald, is het biologisch of natuurvriendelijk? Met een paar sterretjes achter elk kenmerk, kom je een heel eind.
Ik vind deze reactie
Kleine aanvulling en kleine correctie. Teun van de Keuken verraste heer Havelaar met wie hij op reis was. De camera liep, het gesprek ging eerst ergens anders over. Maar pardoes vroeg Van de Keuken aan heer Havelaar hoeveel die dacht dat een cacaoboer kreeg voor het geld dat wij aan Fair Tradechocola uitgeven. Stom genoeg wist Havelaar dat niet, maar slim genoeg wist journalist Van de Keuken dat wel. Het werd een treurigstemmende confrontatie. Marcel Schuttelaar heeft me opgebeld en aan me gevraagd of ik uitzending van het gesprek wilde voorkomen. Denkend, dat ik de baas ben van de Keuringsdienst van Waarde. Dat ben ik voor geen meter en was ik het dan had ik dit nu al historische gesprekje meteen op Youtube gezet. O wacht daarvoor hoef je helemaal de baas niet te zijn, dat kan iedereen.