Nieuws
-
Ze zijn prachtig. Hele volksstammen waaronder ikzelf vallen voor de kleurige adering van de borlottiboon, een culiboon waar je je mee kunt vertonen. Maar wat een schrik. Als je ze kookt worden ze ordinair beige en egaal van kleur. Er zijn mensen die beweren dat dat zo hoort en echt niet anders kan. Er zijn ook mensen die beweren dat je ze wel degelijk op kleur kunt en moet houden.
De redactie ging op zoek en ontdekte een potje borlotti's op kleur. Kant-en-klare, dachten we. Maar nee, het bleken droge.
Wie weet hoe je borlottibonen kunt koken én op kleur houden? Of kan het niet en zijn het fabeltjes?
De bonen uit het artikel van Nick Trachet (zie zijn reactie hieronder):

reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.






52 reacties
Ik vind deze reactie
Ik heb nog rare Noord Chileense bonen in de aanbieding voor wie ze wil zaaien, en uiterst rare maïs uit dezelfde omgeving. Zie mijn blog van vandaag. De winter nadert, maar wie weet wie er ergens anders op de wereld meeluistert.
Trouwens ook verhaaltje over borlotti op blog.
Ik vind deze reactie
En voor degene die serieus bij Wouter de Heij wil gaan experimenteren met kleurbehoud van boontjes stel ik een deel van mijn oogst pronkbonen (rose, zwart, wit en gevlekt in alle combinaties) ter beschikking. Wie gaat de uitdaging aan?
Ik vind deze reactie
@Flipse. Dank voor de tip voor de coco's. Ja, die verscheidenheid, ook voor peulvructen, dat is het fijne van een land als Frankrijk; ook Italië is daar goed in. En dat heeft alles te maken met de daar heersende eetcultuur en productkennis.
Bij Windig koop ik ieder jaar een kist bittere sinaasappels (minder kan niet) en deel die met bevriende jamkokers in mijn marmelade-club zodat we allemaal veel marmelade kunnen maken om er een jaar mee door te kunnen komen. Als ik op de centraalmarkt ben (kom ik niet meer zoveel)dan zal ik eens informeren of ik een mud coco de paimpol moet afnemen of dat het ook minder kan. Misschien dat De Kweker kleinere verpakking verkoopt van de coco's.
Ik vind deze reactie
Soms, Florine, kun je de originele Cocos de Paimpol (AOC) kopen bij gespecialiseerde groothandels, zoals Windig in Amsterdam. Bij mijn weten is de Coco uniek, er bestaan geen andere met die naam. Maar er is wel een verscheidenheid aan Label Rouge en AOC witte bonen (gedroogd) op de (Franse) markt. Van Noord tot Zuid. De lingots, grooters voor de Cassoulet uit Castelnaudary, iets kleinere Haricots Tarbais (natuurlijk ook voor de Cassoulet) maar dan uit Tarbes. Ergens in het Noordwesten zijn er ook nog een paar waarvan ik naam niet meteen paraat heb, mar die wel een AOC/Label Rouge status hebben.
Ik vind deze reactie
Ja, in Frankrijk en los in zak.
Du Puy linzen hebben ook een AOC en die pochas ook.
Ik vind deze reactie
Maarten van Thiel. Mag ik vragen waar jij de coco's koopt? Stellig in Frankrijk want in Nederland ben ik ze nooit tegengekomen. Koop je ze vers of half gedroogd in de peul? Of helemaal gedroogd en los in een zak? Ik zou niet weten waarom coco's ook niet elders in geschikte klimaatjes kunnen worden geteeld in Europa? Maar de coco de Paimpol hebben een appellation d'origine contrôlée. Dus als ze elders worden geteeld dat heten ze kortweg coco.
Ik vind deze reactie
Ik bedoel Florine dat als ik coco koop, er gewoon coco op staat en niet coco de Paimpol.
En nou schiet me te binnen dat dat de eerste bonen waren die ik kookte met spuitwater en dat ik het voor die kleine boontjes toch nog vrij lang vond duren. Maar hoe dan ook, met kraanwater daar kreeg je niet een boon gaar.
En Nick het is mojhette en als ik me goed herinner zijn ze langwerpiger dan de coco. Het lijkt mij hetzelfde als die fameuze Spaanse pochas.
Ik vind deze reactie
Er is ook nog de mojète in de Charente maritime rond Pont l'abbé(spreken ze daar eigenaardig genoeg als "moHète" uit). Ongeveer gelijk aan de coco worden daar 'halfdroog' (mi-sec) geoogst
Ik vind deze reactie
@Maarten van Thiel. Wat bedoel je met de 'gewone coco'? De coco schijnt ooit uit Peru meegenomen te zijn en werd in Bretagne in cultuur gebracht. Hij aardde daar goed en is blijven hangen. Nu is de coco blijkbaar een Frans streek-product geworden met als toevoeging 'de Paimpol.
Ik vind deze reactie
Vandaar mijn suggestie om te gaan garen in hete maar wel vochtige lucht (niet te verwarren met stoom). Effecten zoals pH spelen dan geen rol. Bij klassiek koken speelt nog mee dat er uitloging van suikers/eiwitten kan plaatsvinden, en dat door het opnemen van water cellen kapot gaan (celturgor verschil). Wij experimenteren regelmatig met verschillende wateractiviteiten. Door de aw juist hoger dan het product te maken, kan je infusen, bij lagere aw kan je intracellulair materiaal in je kookvocht krijgen. Kortom naast Temperatuur en tijd, en zacht hardheid, is ook het spelen met de wateractiviteit of met stoom en vochtige lucht een mogelijkheid. Wij hebben bij TOP alle faciliteiten staan, maar ik kan geen tijd vrijmaken voor dit soort experimenten. Mocht iemand (een student?) het leuk vinden om dit onderwerp verder uit te diepen, dan zijn alle faciliteiten bij ons beschikbaar.