Nieuws
-
In de HP/De tijd van afgelopen week stond een onderzoeksstuk naar wat scholieren/jongeren van nu nog lezen uit de rijke Nederlandse literatuurgeschiedenis. De conclusie: bijna niets. Wolkers leefde nog even op door onlangs dood te gaan, maar voor de rest is alles wat meer dan 10 minuten geleden gepubliceerd is al te oud om aan te raken of mee te identificeren. Hermans is dood, Mulisch is dood en zelfs Rosenboom is al dood. Een van de weinige uitzonderingen is Kaas van Willem Elsschot. Dit werk van deze sympathieke reclameman leeft voort.
gerelateerde berichten
-
Een wijnkelner kan op een prachtige, stemmingverhogende manier een kurk uit een wijnfles trekken. Maar veel wijnen hebben tegenwoordig een...
-
Wat is dan werkelijk ambachtelijk, de smaak van vroeger, volgens eeuwenoude traditie, op grootmoeder
wouter van der landEen zeer aan te bevelen boekje is het vrolijk geschreven Oude gebruiken en gerechten uit Limburg (1977) door Jacques Collen en Jan Lambin, met...
-
Zojuist haalde ik het boek Oranje Soep van Witte Wolk uit de brievenbus, het boek dat musicologe en Volkskrant-redacteur Pay-Uun Hiu schreef over haar...
-
Onlangs werden de kookboeken van het jaar verkozen. Opmerkelijk: de winkelprijzen van de boeken lagen over het algemeen rond de veertig euro, dus...
-
Tot kookboek van het jaar koos de jury dit jaar Raapsteeltje, van Simone Kroon en Sándor Schiferli. Een aaibaar boek met een gezellig ouderwets...
-
Ailko Faber hier zadelt zijn paard en springt in zijn wapenrok wanneer iemand iets lelijks over Sonja Bakker zegt. En met Ailko is er een heel leger...
-
Onlangs verscheen een hertaling en bewerking van het Koocboec van Antonius Magirus uit 1612. Jozef Schildermans, Hilde Sels en Marleen Willebrands...
-
Aan de Nederlandsche Koks en Keukenmeiden Ziet hier een Boekje, klein en goed Welk velen uwer zal behagen, Als 't hen, eenvoudig, volgen doet de...
-
Over zin en onzin van gewichtsverlies luidt de ondertitel van het eetboek van Maarten 't Hart, dat vorig jaar verscheen. Hierin demystificeert...
4 reacties
Ik vind deze reactie
Te lopend, die van (nu Veuve) Tierenteyn. Geef mij maar Wostyn van Torhout!
Stropke (net zoals Kiekefretter, Maneblusser, Pieterman of Sinjoor) zou ik zomaar geen scheldnaam noemen. We zijn er allemaal fier op.
Ik vind deze reactie
het meest linkse aardenwerken potje is een orgineel mosterdpotje van tierenteyn uit gent; wij noemen het ook wel 'stropkes-mosterd'. 'stropke' is een scheldnaam voor de gentenaren...
het is een zeer fijne, niet goedkope, mosterd
Ik vind deze reactie
Dit is inderdaad behoorlijk schmieren van Alfons de Ridder, maar het is goede mosterd:
GROTE MANNEN
Juffrouw : Wie is voor u de beroemste man ?
Jefke : Alexander de Grote.
Jantje : Karel, ook de Grote.
Franske : Jan Breydel en Pieter de Grote. Ik wil
zeggen de Coninck.
Fonske : Jules.
Juffrouw : Wie is dat , Jules ?
Fonske : Wel, Julius Caesar, Juffrouw.
Juffrouw : En gij, Sloeberke ?
Sloeberke : Mag het er een van België zijn ?
Juffrouw : Natuurlijk , wij zouden er fier op zijn.
Sloeberke : Wel onze Tierenteyn Ferdinand ,
de knapste mostaardfabrikant
van ’t Europese vasteland.
Heel de klas :
Leve Ferdinand Tierenteyn, hij mag er nog lange jaren zijn
tot vreugde van zijn kliënten
en tot schaamte van zijn concurrenten.
Het baat niet dat zij ter bedevaart gaan :
zij moeten er aan, zij moeten er aan.
Ik vind deze reactie
Willem Elsschot als 'reclameman': "Niet alleen walg ik van de reclame, maar ook van de commercie in het algemeen. En ik heb Lijmen geschreven omdat ik er op een of andere manier van af moest komen. Ik moest wel reclame bedrijven, want van mijn pen heb ik nooit kunnen leven."