Achtergrond
-
Van de week hield ik een praatje voor varkenshouders. Ik had het over de betekenis van het dier dat de allereerste 'stadsbewoners', zo'n 10.000 jaar geleden, gingen houden omdat het hetzelfde eet als wij. Die mensen waren 'duurzaam' al hadden ze nog nooit van het woord gehoord. Omdat ze de waarde van dingen kenden, verspilden ze niks. Ze hadden zo weinig dat ze alles probeerden her te gebruiken. Hun afval - van graanhalm en peulenschil tot vissengraat en fazantenbotje - ging naar het varken. Zo komen wij aan het varken, dat zo gul is met zijn vlees waar wij graag van aten omdat het een vrijwel volledig opeetbare vuilnisbak is.
Een van de medesprekers vertelde me dat de Egyptenaren die vorig jaar rond onze Koninginnedag besloten hun varkens te vermoorden, nu een probleem hebben. Het varken werd daar nog gehouden zoals het hoort. Nu het verdwenen is, hoopt het vuil zich op. Er moeten hoge kosten worden gemaakt om het weg te werken en er komt niks voor terug. In Nederland wordt veel gepraat over duurzaamheid, maar er is niemand die pleit voor het varken. Dat is raar. Sterker nog, als we de duurzaamheidsprofeten mogen geloven, zouden we bereid moeten zijn er de hoofdprijs voor te betalen. Maar zelfs die profeten houden hun kaken stijf op elkaar. In plaats daarvan is er een hetze tegen het varken. Wat is er fout gegaan?
30 reacties
Ik vind deze reactie
Mark, ik denk dat beiden een plek kunnen vinden in BOERCODE. Weet je: ik denk dat juist transparantie helpt. Dat helpt om onderscheid te krijgen. Omdat het loont. Omdat het zichtbaar is. Want waarom zou je het anders doen? Als alles toch in bulk verdwijnt. Nee, dit zal een stimulerende werking geven.
Ik vind deze reactie
Resumerend kom ik tot het volgende:
Voorstel 1: alle boeren beschikken over een herkomstlogo (Boercode) waar de bedrijfsvoering op terug te vinden is door de nieuwsgierige consument. Kloppende Keuken met boerderijvermelding. In hoeverre is de drang naar verandering in dit model groter dan
Voorstel 2: boeren (ook kleinschalig) worden geholpen met het vermarkten van hun producten door middel van een Boercode en andere eisen die aan de producten gesteld worden. De boer met lef die zeekool succesvol regionaal in de markt zet in de omgeving van Goes, geholpen door zijn coöperatie-nieuwe-stijl.
In beide varianten zie ik - bij succes van een initiatief - 'volgers' ontstaan. Spontaan en met positieve energie. Voorstel 1 is export geschikt, 2 een stuk minder.
Misschien kan beide wel: iedereen een Boercode EN de mogelijkheid zijn noviteiten met ondersteuning te vermarkten.
Ik vind deze reactie
Mark, moet de boercode normatief zijn of niet? Jij gaat voor ja. Ik weet het eerlijk gezegd nog zo net niet. Wat denk jij dat een boer gaat doen die ziet dat zijn collega's het beter doen omdat wij hun manier van doen leuker vinden en de boercode het ons mogelijk maakt dat te zien?
Misschien is open wel veel normatiever en zorgt misschien wel voor veel meer 'gewenste verandering'. Helemaal vanzelf en allemaal met positieve energie. Dat soort gedachten floepsen zomaar in mijn hoofd.
Zou je ze niet op den duur maken, die normatieve eisen, als we weten waar het allemaal over kan gaan? Nu zitten boeren in een keurslijf omdat iemand denkt dat we allemaal Coca willen, terwijl niemand meer weet waarom ook alweer.
Ik vind deze reactie
Wat de boer niet kent dat eet'ie niet.
Mijn associatie bij de combi boercode en een "logo" waar het om informatie draait.
Ik weet niet goed of dit tegen het idee kan werken, of juist als "slogan" voor het nologo.
Groet, RvO
Ik vind deze reactie
Annechien, ik zie een beer: betekent dit in jouw ogen dat de hele bio-industrie in Nederland ineens voorzien wordt van een Boerlogo vanwege zijn traceerbaarheid? Ik hoop het niet.
Ik denk meer aan het faciliteren en stimuleren van onderscheidend vermogen voor de individuele boer met als resultaat dat ik in de supermarkt en bij de slager kan kiezen voor de zure zult van Boerderij 't Vrolijke Varcken en 14 dagen bestorven dunne lende van de biologisch gevoerde Blonde d'Aquitaines van Vleesboerderij Biet. En dat daar een gesprek over gevoerd wordt aan tafel.
Vraag aan de dames en heren boeren op dit forum: CZAV heeft tussen de 3000 en 3500 aangesloten boeren, zo weet ik nu. Maar betekent dit ook dat zij - als leden - het hoogste beslissingsorgaan vormen binnen een coöperatie? Of wringt daar nu juist de schoen?