Robin, helemaal eens, Dick zei het hierboven ook al, als je de saus van Smeets goed doorroerde werd het heerlijke saus, maar het zag er aanvankelijk uit als braaksel. Jammer dus. Hetzelfde gold voor de tomatensoep, de homemade bevatte beslist ook wortel en waarschijnlijk ook pompoen. Daardoor was het geen tomatensoep, dus vergeleek je appelen met peren. Dan leek de cupasoup nog het meest op echte tomatensoep. De andere bevatte heel veel groene kruiden (oregano schat ik zo in) waardoor het een mediteraan tintje zou moeten hebben. Willen kinderen dat? Tomatensoep met een mediterraan tintje? Nee dus, hier bleek dat ze alleen tomatensoep vinden wat pure tomatensoep is. Jammer dat er geen Unoxblik-met-ballen bij was.

"Echt, ik denk dat voor veel dingen boven zoet/zout de structuur veel en veel belangrijker is." We lieten het weg uit het videoverslag: de chocolade-pasta van Marc Smeets met stukjes noot had 'dingetjes'. Die horen niet in de Nutella, zeiden ze.

Bij de sauzen speelde dat ook mee. De 'echte' - ook van Smeets - waren de dag tevoren vers gemaakt. Ze hadden weer even goed los- en gladgeklopt moeten worden (de kok van dienst had dat even niet door, het zij zo), nu toonde hij dus ook 'ambachtelijk'. Vast 'yuck', voor veel kleine mensen. Gek dat grote mensen er juist wel voor vallen, zoals de vorige proef duidelijk suggereert.

Oh, en dank voor de tip robin ;)

@frida, een uurtje of twee weken in de schuimende ovenreiniger (MrMuscle, actieve bestanddeel meestal natronloog, dus de mileubelasting valt wel mee) is genoeg om de meest smerige (RVS) frituurpan weer blinkend te krijgen. Ook de dikke rubberachtige laag die je (soms dus?) krijgt van frituren in onverzadigde olieen (de reden dat wij nog steeds frituren in Ossewit) is zonder moeite te verwijderen </offtopic>

Al ben ik zelf een groot kind, ik ga namelijk ook gewoon voor zoet & zout, ik geloof niet dat ik perse voor het bekende ga. Dus ben eigenlijk wel benieuwd waar ik voor zou hebben gekozen in deze test. Maar ja,ik had geen kids in de aanbieding. ;)

Trouwens, vroeger, toen ik nog echt een kind was en een moeilijke eter bovendien keurde ik veel eten alleen al af op structuur. En met dat in gedachten vind ik het jammer dat er bij de tomatensoep zo'n "soep voor volwassenen" tegenover stond. (dik, met veel stukjes en dingetjes) Of bij de jam ook weer zoiets dat niet op jam lijkt. Ik weet nu al, zonder proeven, dat ik die als kind ook zou hebben afgekeurd, puur op textuur. En als ik de kinderen zo hoor gaat dat voor hun ook wel op.

Een jonge vader klaagde ooit bij mij dat zijn baby/peuter zijn eigengemaakte gepureerde prakjes niet bliefde, alleen de olvaritpotjes. Ik zei 'm dat ie zijn gepureerde/geblenderde prakjes na het blenderen voor de grap eens door een zeef moest halen en voila, baby at alles met smaak op! Echt, ik denk dat voor veel dingen boven zoet/zout de structuur veel en veel belangrijker is.