Cavolo laciniato, oftewel zwarte toscaanse kool. Als het straks groot is, wordt het frisgroene onkruid dat je hier ziet in speciaalzaken verkocht voor ruim 3 euro per klein bosje van een dikke ons of twee. Je zit dus zo op 15 euro de kilo. Wij vinden het heerlijk, maar eten het slechts zelden. Omdat het hier nooit te vinden is en, als het dan een keertje op je pad komt, nogal aan de prijs.
Ik kwam een tijdje geleden een zakje zaad tegen. Kocht dat natuurlijk meteen om eens te kijken hoe het gaat in een grote bak (zo'n hippe nepzinken) op een stads dakbalkon.
Kiemen en groeien doet het als kool. Ik moet nu spenen: jonge plantjes eruit trekken om andere de ruimte te geven. Omdat we niet meer ruimte hebben, betekent dat weggooien. Zonde. Dus probeerden we die kleintjes maar eens. Gewoon zo, rauw. Het blijkt een delicatesse! Vooral bij rauwe zalm met een zelfgemaakte piccalillysaus.
Koppertcress uit Monster heeft van precies hetzelfde 'eetmoment' - maar dan van broccoli, een andere koolsoort - een succesvolle handel gemaakt, met veel meer plantjes per vierkante centimeter dan ik ooit zal bereiken. Zomaar te koop in een doosje in de supermarkt.
Binnenkort ook Cavolocress?
Wist je trouwens dat er nu weer goeie zeekraal te koop is (niet houterig nu)? Ook daarvan heeft Koppertcress, dat meer doet dan broccoli alleen, een kweekversie van gemaakt die heerlijk mals is, te koop buiten het 'wilde' seizoen. Helemaal perfect: niet houterig!
Hier zie je
Rob Baan, de drijvende kracht achter Koppertcress, het spul aan de man brengen.
2 reacties
Ik vind deze reactie
P, hier een plaatje van de kool in volwassen toestand.
Ik vind deze reactie
O dat zijn die maffe palmboompjes kolen. Smaken die nou gewoon naar boerenkool? Je hebt in Portugal iets dat "tronchuda" heet, wat een soort ontkroesde boerenkool is, net als dat "eeuwig moes'. Smaak ligt duidelijk in die richting, maar de geoefende tong proeft wel verschil.