@Wouter van der Land:
Je zegt dat Lipton beweert dat thee "dat voor je kán doen". Dan had er moeten staan: 'Thea MIGHT do that'. Het verschil tussen een belofte en het zou mogelijk kunnen (maar misschien ook niet).

Laten we gewoon eens voor Dick's panel spelen:
Plaatje van, zoals hierboven en "thee can do that".
Vraag: 'Wat belooft dit product?' of/en 'Wat denkt u dat thee voor u kan doen?'
Antwoord: "Dat het hertstikke gezond voor je is."
Vraag: 'Waarom denkt u dat?'
Antwoord: "Omdat er anti-oksidingesen enzo in zitten en dat schijnt goed voor/tegen mezusenmezo te zijn".

Op het gevaar af beschuldigd te worden een elitaire kijk te hebben, is dit waar het naar mijn idee om draait. Op de één of andere manier heeft bij een grote groep de idee post gevat dat thee heel erg gezond is voor je. Lipton/Unilever hoeft niets anders meer te doen dan simpel in te koppen met de suggestie dat thee 'het' voor je kan doen.
Geen Katanpanel dan maar? Nee, nee, juist wel, want een fraaier alternatief is er (vooralsnog, hoop ik) nog niet. Het zal feilloos blootleggen datgene dat met de huidige wetgeving juridisch niet aan te pakken valt. Feitelijk jokken vs juridisch liegen.

"Het probleem zit'm niet in wat je niet vertelt, maar in wat je aan onwaars zegt of suggereert."

Dick, wat hier dan van te zeggen?

De Nederlandse winkelketen Kruidvat heeft de oordruppels van het merk Otalgan uit de rekken van zijn winkel in Aalst gehaald.

Het Koninklijk Oost-Vlaams Apothekers Gild diende een klacht in tegen Kruidvat omdat het met Otalgan een niet-geregistreerd geneesmiddel verkoopt. Dat vertelde Kruidvat niet.

Nick, daar heb je een punt.

De RVU met de programma's van Wouter Klootwijk (Keuringsdienst van Waarde) gaan al een stuk die richting uit, niet?

Zou Wouter L Zaandam al gebeld hebbben?

Journalisten doen dat voor restaurants: Gault-Millau, Michelin etc., en hebben daar een zeker onafhankelijke reputatie voor. Voor producten moet dit dus ook kunnen.

Niet, journalistieke marktwerking zal het moeten doen en is onze beste garantie. En zeker, met die kennis is het droevig gesteld.

Dick, journalisten zouden een bijdrage kunnen leveren. Maar hoe sta je in voor hun onafhankelijkheid of kennis?

Het ICCO maakt ook een deel van het bestaan van Fair Match Support mogelijk. Het is een komische wereld, waarin wat je vroeger links vs rechts of moreel vs alleen-maar-commercieel noemde kennelijk helemaal niet meer bestaan. Of het helemaal klopt en betrouwbaar is?

Pikant: ik heb hen weleens voorgesteld controles in handen van journalisten te leggen. Dan zou het nl. wel kloppen.

'Wouter K, ik lees daarnet dat Albert Heijn voor een paar miljoen euro zijn aankoopbeleid ethisch laat toetsen', zegt Steven Schepers.
Nou dat toetsen doen Wouter van der Land en ik voor de helft.
Wil jij Zaandam even bellen Wouter L?

Nick, da's de vraag die ik me ook stel.

Jan Aertsen (afscheidnemend directeur van Vredeseilanden) solliciteert openlijk naar onderaanneming door NGO's voor zo'n taken. Het wordt gefinancieerd door een kerkelijke organisatie: ICCO.

Hoe betrouwbaar dat is, kan alleen maar bekend geraken wanneer a) iemand een pertinente vraag er naar stelt en b) gaat kijken wat er ter plaatse mee gedaan werd.

"Hoe moeten we weten langs welke kassa's en door welke handen die asperges, boontjes en god-weet-wat allemaal niet gaan eer wij ze de laatste keer langs de lieve cassiere bij AH halen?" vroeg Ailko terecht. Da's alvast een vraag.

Mij lijkt het vooral (maar ik heb een slecht karakter wat dit soort zaken betreft) het op maat bedienen van de distributie.

En het voor wat Vlaanderen betreft het solliciteren naar middelen. Lees zeker die link naar Aertsen.