Nieuws
-
Eind 1981 belandde hij nieuw in mijn studentenkeukengerei. Nu is hij uitgeschaafd. Mijn trouwe Brabantia kaasschaaf is losgekomen van zijn handvat en mijn vrouw besloot een nieuwe te kopen. De Brabantia deed trouw zijn werk in het veeleisende en multifunctionele studentenleven. Hij sneedt ook komkommers en wortels in plakjes en ontschilde meer dan waar hij eigenlijk geschikt voor was. Daarna ging hij mee samenwonen. Sinds 1989 kreeg hij een luxe leventje. Vrijwel dagelijks een douche in de vaatwasser. Nu, na bijna 29 jaar, dreigt hij het huis te moeten verlaten. Waarom eigenlijk? Hij schaaft nog prima. Het handvat is volkomen egaal gekrast, maar niet gebroken of gebarsten. Het blad moet weer even in de steel worden gelijmd. Dat is alles.
Wat een duurzaam ding, zo'n Brabantia! Bijna 29 jaar trouwe dienst is geen kattepies. Waarschijnlijk kunnen er nog wel 10 bij.Tis te gek om hem weg te doen. Respectloos zelfs.
Een vraag derhalve aan de regering, ook al is die demissionair en mag die zich niet meer wezenlijke problemen bezighouden: welk logootje leert me nou om de boel gewoon even te lijmen en echt duurzaam te wezen?
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.






21 reacties
Ik vind deze reactie
Oh ja, of DHZ, bij een Fablab.nl
Ik vind deze reactie
@Dick, laat een RVS handvat aan de schaaf lassen. Kijk op http://www.ilocal.nl/search?what=lassen&where=Utrecht&x=0&y=0 voor dichtsbijzijnde lasserij. Ik schat 4km. Mooie wandeling.
Ik vind deze reactie
Da's tenminste een praktische tip!
Ik vind deze reactie
Ja, met een nijptang vasthouden, dan doet ie het nog prima. Haha.
Zo had ik ooit een auto waarvan het raampje tijdens het rijden spontaan 5cm naar beneden kwam. In de winter of met regen niet fijn. Maar met je knie tegen het zwengeltje ging het nog best. (blauwe plekken nam ik op de koop toe) En toen de ruitensproeier het begaf reed ik rond met een spuitfles sop onder handbereik. Raampje open, pssssst psssssst. Ging ook prima. Alleen anderen vonden het maar raar. Maar met duurzaamheid had dat niks te maken, meer met laksheid en gelatenheid. :-)
Als je 'm perse wilt behouden kun je er misschien na het verlijmen een gaatje doorheen boren en daar een soort popnageltje/stangetje in proppen.
Ik vind deze reactie
Dick, je kunt er weer de mogelijkheden van inzien... Nu kun je een handvat van een nieuwe flitsende ergonomische en vooral eclectische schroevendraaier of gewoon een mooie oude deurknop (misschien geeft het wel een verbeterde trekkracht) bevestigen.
Ik vind deze reactie
Zelfs zonder dat handvaatje doet'ie het nog. Zo denkt een echt duurzame vrek.
Ik vind deze reactie
@Dick. Robin kan het bij het recht eind hebben, maar ik zou het nog even proberen met wat konstructielijm. Je kunt je oude kaasschaaf altijd nog weggooien. Dat is sowieso een vriendelijkere aanpak, eerst proberen te repareren en als dat niet lukt kun je altijd nog een nieuwe kopen. Een dag zonder kaasschaaf is wel te overleven; er zijn per slot van rekening ook altijd nog messen.
Ik vind deze reactie
Alles leuk en aardig, maar ik denk dat lijmen niet gaat lukken. Ten eerste kunststof op metaal, dat is al moeilijk, ten tweede zie je aan de vorm van het metaal dat het als het ware ook nog "in het haakte" haakte en dat zal op zeker nu zijn doorgesleten. En aangezien je bij het gebruik precies kracht zet op die verbinding denk ik dat ie het niet lang vol zou houden. Die trek je zo weer uit elkaar.
Dus allemaal leuk bedacht, maar je vrouw was weer eens de wijste. ;-)
Ik vind deze reactie
Dierbaar keukengerei, zoals de kaasschaaf van Dick, dat al zo lang meegaat en nut en kwaliteit bewezen hebben, verdienen het om gerepareerd te worden als het enigszins tot de mogelijkheden behoort. (Konstructielijm doet wonderen).
Los van de sentimenten is het ook nog zo dat sommige kleine gebruiksvoorwerpen bij lange na niet zo goed zijn als de oude of heel oude. Om een alledaags voorbeeld te geven. Ik bezit een 77 jaar oude platte groenterasp voor fijn, plakjes, middelfijn alsook voor julienne (smalle reepjes) Die combirasp met 4 verschillende functies koester ik, en wel om de volgende redenen:
1. Hij is van dik metaal gemaakt dat niet doorbuigt als je er een beetje kracht op zet bij het raspen of schaven.
2. Hij is plat zodat hij nauwelijks enige ruimte inneemt bij het opbergen (aan een haakje achterop een deurtje van een aanrechtkastje (en dus ook snel bij de hand).
3. Hij is in een handomdraai afgespoeld (niks vaatwasser).
4. De fijne rasp is perfect scherp en raspt als geen andere combi-schaaf citroenschil, een veelvuldig gebruikte funktie in mijn keuken.
5. Maar het fijnst van al is de julienne functie waarmee snel even wat lucifer-dikke reepjes wortel, komkommer of courgette verkregen worden voor door de sla.
Er hoeft dus geen keukenmachine te worden gebruikt (geeft vervelend schoonmaakwerk), geen mandoline (zo'n houten of plastic plankje met een instelbaar schaafmes voor geribbelde plakjes of julienne)te worden geinstalleerd en ingesteld.
Kortom, koester het oude, functionele keukengerei. Veel bevredigender in gebruik en veelal ook mooier van ontwerp en materiaalkeuze dan nieuw.
Ik vind deze reactie
Dick: doet me erg denken aan de Doritos actie die Geenstijl toen won, alleen met 25k en 1% van de omzet is de prijs hier een stuk leuker.