Mart, het is juist de combinatie van strengheid en imitatievlees. Veel vegetariërs kijken zelfs op de etiketten van aardbeientoetjes of er geen schildluis-rood in zit. Dan is het raar als je wel de vorm en smaak van -dat wat je koste wat kost niet wil eten- wilt benaderd hebben.

De meest logische bereidingswijze van plantaardig eiwit is om te koken. Een burger is ook niet de meest logische vorm voor tofu.

Dat ik erom moest lachen wil overigens niet zeggen dat ik mensen hun vegetarische javachijf zou willen onthouden. Inconsequent gedrag is menselijk en in dit geval ook nog onschadelijk.

Ik zie het probleem ook niet zo. De meeste vegetarische produkten zitten in een burger, worst of souffle vorm. Vormpjes die in principe niets met de oorsprong van vlees te maken hebben, maar wel praktisch en aantrekkelijk zijn. (beter dan een pot seitan igg)

Ik vind het niet meer dan normaal dat vleesvervangers dergelijke vormen aannemen. Kijk wanneer men inderdaad de vleesbenamingen begint te gebruiken heb ik daar ook mijn twijfels bij.

Maar ik vind het ook altijd erg kortzichtig hoe mensen zich afzetten tegen imitatievlees. Alsof je eigenlijk niet echt achter je vleesloze bestaan zou staan.

Dick, goeie redenering. Ik ben zelf vegetariër. Ik denk dat de industrie vooral de vege een camouflage-pakje heeft willen bezorgen. "Gooi wat quorn-gehakt door je pasta-saus en geen mens die ziet of proeft dat het 'niet echt' is.

Overigens, die producten zijn veeal overmatig duur en - zoals dat het geval is met quorn - ook nog eens weinig voedzaam. Zeker niet 'vleesvervangend'. Ik koop ze dus alvast niet.

wouter:
misschien moet je niet onderschatten hoeveel mensen nog in het groente-aardappels-vlees-patroon denken.
die kunnen er niks mee als de heilige drie-eenheid niet compleet is.
het maakt 't voor vastgeroeste ouders van jonge vegetariërs gemakkelijker: kipfilet voor papa & mama, Valess voor de kleine.
(ikzelf bijv. eet nooit vleesvervangers, behalve als ik bij mijn moeder eet...)

'Punt', 'gelach', 'het' en 'ermee' verwijzen dicht op elkaar dus allemaal naar wat anders en ook weer een beetje niet. Taalkundig nogal op het begrijpelijke randje hoor.

Maar ik begrijp het nu. De geest is gewillig, maar het vlees van de vegetariër is te zwak. Daarom hoeven we ons niet meer vrolijk te maken over 'vleesvervangers' die eruit zien als vlees.

Ik geloof er eerlijk gezegd niks van: wie heeft de vega ooit gevraagd of hij Valessjes in de vorm en verschijning van een lapje vlees of McBurger plaatfrituur wou? Is er onderzoek dat bewijst dat de markt erop zat te wachten of heeft het aanbod - zoals vrijwel altijd - de vraag zijn vorm laten krijgen?
De behoefte van de consument is het visioen van de marketeer. Letterlijk. De marketingmannen en -vrouwen stellen zich iets voor en verzinnen er een product bij. Als mensen het dan kopen - bij gebrek aan niet verzonnen en gemaakte alternatieven - weten we het zeker: dat wil mevrouw. Als het flopt, weten we het ook zeker. Dat wil ze niet.
Maar hoe kan nou iets floppen dat je maakt om vraag in te vullen?

Btw, ik ken nogal wat vega's die zich enorm ergeren aan die vleesimitaties. Alsof je niet geweldig van plantaardige spullen kunt eten. Ik zou vooral doorgaan me vrolijk te maken. Over vleesimitaties wel te verstaan.