Is er ergens een verslag te lezen???

Uit Eigen Keuken.

Voorjaar 2007. Zeeland, een dag door de week.
Vier mannen huren kamers in een hotel.
‘U wilt hier ook eten?’
Dat willen de mannen na een dag hard werken.
Het zou niet per se hoeven in het restaurant van het hotel, maar er is in de wijde omgeving geen andere gelegenheid. Men gaat aan tafel.
De ober brengt de kaart.
Zeeland is gezegend. Vissers en vis en Yerseke zo dichtbij.
Maar deze kaart had er een kunnen zijn van een restaurant op het droge zand.
De mannen vragen de ober om raad. Die mosselen?
‘Dat weet ik, niet’, zegt hij, ‘ik houd er niet van, ik eet nooit mosselen.’
Op de kaart staat een hoofdgerecht van gebakken mosselen en een voorgerecht van gegratineerde mosselen met kaas. Dat voorgerecht – zal later blijken – is een experiment. Mosselen gestoofd in dieselolie.
Liever hadden de mannen vooraf de rijk gevulde vissoep gewild.
‘Die is op’, zegt de ober, ‘gisteren al, we maken in het weekend weer nieuwe, dan loopt het hier vol.’
Wat zullen we dan doen, een wildstoofpotje, wat is dat wildstoofpotje?
‘Dat is haas, fazant en eend.’
Lekker?
‘Dat weet ik niet, ik eet nooit wild.’
Achterin het restaurant scharrelt de chef rond terwijl hij nogal hard een deuntje fluit. De ober hoort hem.
‘Vraag het hem zelf.’
De jonge chef komt aan tafel.
Een van de mannen vraagt wat de vegetarische schotel is die op de kaart staat.
Chef heeft er geen woorden voor maar maakt een alles zeggend gebaar. Hij trekt een gezicht alsof hij eigenhandig een bedorven kadaver in de krengenwagen moet tillen.
En dat wildstoofpotje?
‘Dat is een stoofpotje van lam.’
Wild lam.
‘Haha.’
Lekker?
‘Dat weet ik niet, ik houd niet van lam, maar ik heb het wel zelf gemaakt.’
Uit eigen keuken dus.
Het uitstekende Belgische bier kwam gelukkig uit een flesje.