Achtergrond
-
Back to basics!
Peterselie is niet helemaal een keukenkruid en toch ook geen groente. Een condiment misschien? Maar dan een vers, zoals bieslook en pijpajuin.
Peterselie (Petroselinum crispum L.) is een schermbloemige, dus familie van de venkel en de worteltjes. Het is een plantje dat zelfs in de kleinste tuintjes past of in potten op de vensterbank kan worden geteeld. Voor ons, stadsbewoners, is het een nuttig plantje, want geef toe, hoeveel kilo aardappelen kunnen we nu op een dakterras oogsten? Laten we dus onze beperkte vierkante meters voor iets specialers gebruiken. Peterselie kunnen we vaak gebruiken, en meestal in kleine hoeveelheden. Onze vensterbankgewassen worden dan tenminste niet in drie dagen opgesoupeerd. Ik sta niet bekend om mijn groene vingers, maar dat heb ik toch ooit geprobeerd. Een zonnig hoekje in de tuin liefdevol voorbereid, peterselie gezaaid en er een soort broeikas boven gezet met een oude glazen plaat en een paar stenen. En dan gewacht...
Gelukkig ken ik toch een paar dingetjes over tuinbouw. Een oude Vlaamse wijsheid zegt dat peterselie eerst zeven keer naar de hel en terug reist vooraleer het begint te schieten. Zo was het ook in mijn tuintje. Het duurde wel eeuwen. Maar op den duur kwam er inderdaad peterselie uit de grond gekropen en we hebben ervan kunnen smullen. Het tweede jaar komt de plant terug en dan gaat ze bloempjes en zaad vormen. Maar tegen dan was mijn interesse voor de boerenstiel alweer getaand.
Oxaalzuur
Wij hadden hier vroeger altijd diepgekrulde peterselie. Met de mode van de Italiaanse keuken moet dat plots platte zijn. Ik moet lachen wanneer ik in het oude handboek van Stappaerts – de platte heette toen nog 'gewone' – lees: "Dit ras wordt zelden gekweekt. De plant gelijkt sterk op de dolle kervel welke zeer giftig is." Met andere woorden: platte peterselie was foei! Maar beide versies kunnen evenveel smaak hebben, daar spelen andere factoren mee dan de vorm van de bladeren. De krulversie is in mijn ervaring steviger. Kraakt, gemengd in een sla, lekker onder de tanden. Er bestaat ook dubbelgekrulde peterselie en peterselie 'met varenbladeren', waarvan het blad nóg fijner is. En dan is er de wortelpeterselie. Peterseliewortel heeft altijd een plaats gehad in onze keuken. De smaak ervan is zelfs essentieel in een Gentse waterzooi, maar daarvoor gebruikte men gewoonlijk de wortel van onze gangbare bladpeterselie. In Midden-Europa kweekt men geselecteerde wortelpeterselie, bijna zo dik als pastinaak. In die wortel is de zoeterigheid van peterseliegeur het sterkst.
Waarom gebruiken wij eigenlijk peterselie in de keuken? Voor de smaak? Ik denk het niet. Heel wat peterselie in de supermarkt heeft nauwelijks smaak. Anderzijds vind ik op de markt dan weer vaak peterselie die zo zwoel geurt, dat het bij het aanstoven van de steeltjes niet meer te houden is. We snipperen vooral uit gewoonte. Of voor de kleur. Gesnipperde peterselie op een schotel gekookte aardappelen is ontroerend. Ook bij een tomatensaus op witte spaghetti tovert een greepje peterselie de dis onmiddellijk om in de Italiaanse vlag.En dan is er 'voor de gezondheid'. Mijn vader zei dat elke keer als hij peterselie over een schotel strooide. Hij dacht dat peterselie een grote portie vitamine C bevatte. Dat is niet zo. Kiwi of Spaanse pepers bevatten er veel meer. Peterselie bevat wel een hoge concentratie oxaalzuur. Niersteenverzamelaars en jichtlijders moeten ermee opletten.
Om goede peterselie te kiezen: eerst en vooral letten op de turgescentie, de stijfheid in gewone taal. Peterselie mag niet slap hangen. Men kan de geur controleren door een stukje blad fijn te wrijven en aan de vingers te ruiken. Thuisgekomen het bosje afspoelen, de 'staartjes' een beetje inkorten met een mes en dan in een vaasje op het aanrecht zetten. De takjes blijven een week goed. Peterseliestaarten (stelen) gaan in de soep of worden, in kleine stukjes gesneden, meegesudderd in stoofschotels.
Gesnipperde peterselie kun je zo ongeveer over alles strooien, maar er zijn nog andere traditionele gebruiken. Zoals het gefrituurde takje peterselie bij een garnaalkroket. Echte klasse vind ik dat. Het ligt daar groen te wezen, naast het kwartje citroen, en verbrijzelt daarna elegant tussen de tanden. Heel wat chiquer dan de drets nutteloze sla die men tegenwoordig serveert bij kroketten.
En ten slotte: peterseliestoemp. Dé manier om eens peterselie in grote hoeveelheden te gebruiken. Kook een portie zachtkokende aardappelen voor puree. Altijd meer aardappelen schillen dan voor een gewoon potje gekookte aardappelen, want puree geeft honger. Giet ze af als ze gaar zijn, laat ze drogen en hou ze even warm. Ondertussen laat u in een pot een onbehoorlijke klont uitstekende boter smelten. Wanneer het schuim ervan wegtrekt, gooit u er een boeket gesnipperde peterselie bij (snipperen gaat het best in een kop of glas, met een schaar). Roeren. Wanneer het groen begint te stoven, gooi er dan een groot glas witte wijn over, en zout en peper. Wie het heel groen en fijn wil, die haalt er nog even de mixer door. Dan de aardappelen erdoor stampen, eventueel wat witte wijn erbij om de gewenste gladheid te krijgen. Het kan romiger door melk toe te voegen, of room. Smakelijk.
bron: Nick Trachet © Brussel
reageer
Je moet ingelogd zijn om te reageren.
Nog geen account, meld je dan nu aan!
Om te kunnen reageren op Achtergrond artikelen willen we je een beetje beter kennen.Je reputatie bouw je op in de rubriek Nieuws. Als je daar drie sterren hebt behaald, kun je ook in dit onderdeel reacties achterlaten.
Hoe je sterren opbouwt en waarom we dat zo doen lees je hier.
gerelateerde berichten
-
Nick Trachet gaat op onderzoek naar de perfecte wasabi, en wat nu eigenlijk het lekkerste is. Dat wordt raspen thuis, als je ze kunt...
-
Nick waagt zich op het Heksenpad. Het is met wat schroom dat ik me op het pad van de kruiden begeef. Want kruiden, dan begint iedereen plots over...
-
Nick herontdekt een 'gewone' vis. Het soldatenkoor ‘Gloire immortelle de nos aïeux’ uit de opera Faust van Gounod werd door mijn vader steevast...
-
Nick op zijn best! Hier spreekt zowel de zeebioloog als de lekkerbek. De tip van een glas Rodenbach bij deze lekkertjes ga ik zeker opvolgen!...
-
Hernieuwde kennismaking met een oude bekende. Het is de groente van late winter en vroege lente. Een exoot die we van de Indianen kregen om moeilijke...
-
De site van Brusselsnieuws is opgekuist. Nu ook met en foto van Nick :-) Op zoek naar iets anders kwam ik in hartje Brussel dit tegen.Het is...
-
Vandaag is het de tiende dag dat ik alleen maar grijs zie buiten. Een lichte mist hangt boven de plas achter ons huis en de populieren zijn...
-
Mijn mailbox stroomt vol kookboekenspam, want december nadert. Zojuist nog over een Middeleeuws kookboek van Peter Brears om Kerst "net zo te kunnen...
-
Nick maakt zich sterk voor de specialisten op aardbeiengebied, iets waar Jan Robben blij mee kan zijn. Zeg nooit meer 'aardbei' tegen zo'n rode...










1 reactie
Ik vind deze reactie
Je kunt ook heel lekkere soep maken van peterselie en peterseliewortel, die in België vaak nog gewoon in het soeppakket zit. Het probleem met peterselie als 'versiering' is dat mensen er vaak maar een beetje van gebruiken. Knip je zo'n heel bosje door je pasta, dan is het opeens een heel ander verhaal. Dan proef je de peterselie pas goed.