Annechien,
Aan die electriciteit van jullie biogas betaal ik daar ook niet een beetje aan mee?

En wij maken voor een groot gedeelte van ons dorp elektriciteit.

Juist deze varkenshouder heeft ook een eigen biogasinstallatie. Ik maak mijn eigen stroom. En zit nu lekker warm bij de kachel van de warmte van diezelfde biogasinstallatie. En ook mijn varkens liggen op verwarmde platen en in een behaaglijke stal door de warmte van diezelfde installatie.

Giel heb net pause. Die gedachte alleen al is heeeel fout. Er komen sowieso onaardige mensen om jou van je landje af te gooien of iets dergelijks.
Dus de gedachte mij kan niets gebeuren..... ook fout!

leuke discussie gaande, ik ben een van de weinig zelfvoorzienende nederlanders, ik heb vee, groenten, eigen water en een houtkachel, tijdens schaarste (lees oa oorlog) heb ik genoeg, zelfs voor de verkoop, mag ik dan oorlogsprijzen (lees hongerwinter) prijzen vragen ? of ben ik dan "fout"

Natuurlijk is profit het grootste probleem. Dat wil zeggen dat we pas wakker worden als het slecht met de profit gesteld is. Maar is niet het grootste probleem dat we overgefinancierd zijn. Dat we daarom meer volume moeten maken, dat daarom de prijs zakt en dat daarom de spreadsheets niet meer kloppen. We kunnen de rentelasten van groot, groter, grootst niet meer opbrengen. En omdat we zo groot zijn kunnen we ook niet meer terug naar kleinere concepten met toegevoegde waarde. We zitten gevangen in 200.000 komkommers per dag. Ik denk dat de Rabobank maar eens een paar miljard moet gaan afschrijven. Of investeren in een nieuwe manier van landbouw een veeteeelt.Misschien dat ze daarmee een nieuw gevolg creeeren. Zie ook het andere draadje.

Joris dat was precies het punt dat Dick maakte. Doordat ons voedsel zo goedkoop is, krijgen andere producten de kans. Vroeger was alles vers. De Unilevers hebben daar een gedeelte van afgesnoept met claims als constante kwaliteit en overal verkrijgbaar. Wel tegen een aanzienlijk hogere prijs. Maar onder het motto 'het bier is weer best' en andere goedverzorgde reclames, wisten zij een belangrijk marktaandeel te veroveren. En mind you ook de Unilevers zitten in de luxe economie.
Nu rijzen er drie vragen: Van de bestedingen aan levensmiddelen, wat is het gedeelte dat zeg maar de Unilevers hebben? En twee: In welke mate leveren de Unilevers (ook in de ogen van de consument) nog producten die ergens over gaan?En drie: is het erg dat televisiefabrikanten zich zorgen moeten maken?

Annechien ten Have Mellema zegt: 'Tja en dan die techniek. Ja, die gaat wellicht nieuwe kansen bieden. Dat vraagt een hele omslag. Ook in ons denken.'
Het baart al geen opzien meer dat tuinbouwkassen netto energie opbrengen in plaats van gebruiken. Ik vind het geen vreemde gedachte om varkens hun eigen elektriciteit te laten opwekken (zie iets hogerop de varkenshoedster over het uitvallen van stroom, wat een ramp dat zou zijn. Duizend kleine centrales en warmte/krachtkoppeling zijn beter dat drie enorme. Maar ja, ga ze dat maar eens vertellen, daar aan de Eemshaven waar ze binnenkort kolen gaan stoken voor stroom.

Nou, Jan Peter,
ik bedoel dat de grootschaligheid van food-multinationals zorgt voor een consequente prijs en kwaliteit. Consumenten vertrouwen daarop, en weten zo welk deel zij niet aan voedsel hoeven te besteden. Wat zij aan geld over hebben, zorgt voor de luxe-economie die we in het westen hebben.
Zou het vaste budgetdeel voedsel variabel worden, is er geen televisieschermenproducent die nog een serieuze winstverwachting kan geven, immers, een slechte oogst en in kwartaal 4 kopen mensen niet de nieuwste 3d televisie, maar leggen ze geld bij op de aardappels.

Sony kan dus m.i. niet bestaan zonder Unilever. Of je moest iets beters bedacht hebben, waarbij je ook na schaalverkleining de economie in stand houdt.

Jan Peter, wat het grootste probleem is op dit moment: profit noem ik het eerst. Maar in feite gaan people planet en profit samen hand in hand. Ze zijn alledrie belangrijk.

Tja en dan die techniek. Ja, die gaat wellicht nieuwe kansen bieden. Dat vraagt een hele omslag. Ook in ons denken. We denken in verwerking in groot, groter, grootst. Dus dat wordt een hele uitdaging. We zitten muurvast in de huidige systemen en daar komen we echt niet zomaar uit. Dat vraagt veel inspanning en doorzettingsvermogen. Dat zit er wel, maar..... Het losworstelen is moeilijk. Ik ben benieuwd.

Sommigen hebben dat een bijvoorbeeld in de jaren 90 geprobeerd. Door een eigen keten van boer tot winkelvloer op te zetten. Dat is mislukt en weer geheel terug naar basis gegaan. De Houbensteijn-groep heeft zijn slachterij verkocht en is terug gegaan naar alleen het houden van varkens. Zij hadden een goede gedachte, maar zijn terug bij af. Zij deden het op de traditionele manier en dat is niet gelukt. Hoe wel, is de worsteling die niet zomaar is opgelost. En het is de vraag of dat zal lukken.