Nancy Huehnergarth schrijft als een pathetische huilebalk. Dan -veel- liever de blog van Sandra. Kijk ook eens naar de beleggingslijst van een ABP en zie hoeveel van jullie Nederlands pensioen opgebracht moet worden door Big Food, whatever that may be. Sandra heeft gelijk: Er ontstaan hier in Noord West Europa nieuwe en veel onverwachte allianties. Soms ook tussen Big Food, whatever that may be, and Food Guevara's, whatever they look like. 2011 was al een goed jaar. 2012 zal nog veel beter worden, er broeit iets, en er broeit iets dat al lang over een raar begrip als Big heengestapt is. En- if you give them the blame, Nancy, you give them the power...

Ik begrijp dat je profeten hier denigrerend bedoelt. Feit is voor mij dat velen zich met hun individuele gedachtenexperimenten een paradijsvogel wanen. En dat zij die zonder voorbedachte rade en plannen - Occupy - in de wereld stappen, blijkbaar geen plek verdienen in wat de zegeningen van de "interconnectedness" moet heten.

Maar voor en door dat laatste precies zit ik nu ook weer hier.

Steven, al je profeten eten slechts brood. Ik ook en ik kan ook heel zwart kijken. Daarom doe ik er ook graag wat aan. Ik denk dat de democratie aan het heruitgevonden worden is. Da's het beste van twee werelden. Of het gebeurt? Ik zou het niet weten, maar vind de gedachte en energie geweldig.

Steek je licht trouwens eens op bij Manuel Castells. Die snapt tenminste iets van de kracht van interconnectedness.

Toch, Dick, zal de macht van de Staten enkel maar toenemen, komende decennia. Wat Chevron in Ecuador overkomt, is daar weer een voorbeeld van. De machtige energiespelers van de toekomst zijn niet meer de MNOS's van vandaag maar de staatsmulti's. Wat de voedselmulti's zal overkomen, laat zich dan ook raden.

De reden waarom Europa vandaag niet meer beweegt, is omdat a) Europa de toekomst niet meer kan lezen en het staatsbelang blijft ondergeschikt houden aan privébelangen (de reden waarom Frankrijk en Engeland bijv. terug op oorlogspad trekken) b) burgers zeggen dat het voor hen allemaal niet meer hoeft.

Die laatste reflex maak jij klaarblijkelijk ook (al wil ik het niet geloven :-) en is ongelukkig, vind ik. Europa van de tachtigjarige oorlogen is niet meer. Met 'jouw ' ingesteldheid help je in deze de staat volledig uit te kleden. Dat laatste zal ons fataal worden. Het neo-liberalisme dood? Neen, het is springlevend. Was het dood, dan waren wij dat ook al.

Zonder een goed geölied, verzorgend staatsapparaat is de dictatuur onmogelijk. En, zoals John Gray zeer overtuigend kan uitleggen, de 21ste eeuw is, blijft en wordt de eeuw van de kwasi-dictaturen. Geen leuk vooruitzicht wat mij betreft. Hoe gaan wij ons daar tegen wapenen met bedrijven die ons stuk van de wereld zouden moeten besturen met de onbenoemde doch geroemde 'civil soiciety'?

Vooralsnog hebben enkel staten inspraak in de Verenigde Naties en dat zal nog wel een tijd zo blijven.

Enfin, ik wil maar zeggen, beide pistes dienen gevolgd te worden, naar mijn mening. Hoe meer slimme mensen Unilever en anderen een gezicht gunt, hoe meer het politieke establishement verplicht zal zijn om daar zelf gezichten met een mening tegenover te stellen.

Steven, ik geloof inderdaad allang niet meer in politiek. Dat doen ze bij Unilever trouwens ook niet omdat de politieke besluitvorming zowel te traag als slecht van kwaliteit is. Ik geloof veel meer in nieuwe verbanden die vanzelf ontstaan.

Dat is altijd zo geweest in de geschiedenis. De tachtige jarige oorlog duurde te lang en ging nergens meer over. Daarom hadden de intellectuelen onder de linies door allang weer contact. Dat is nu ook aan het gebeuren.

Ik raak in Frankrijk zachtjes aan bij iets betrokken dat vanuit ondernemerskant juist de civil society zoekt. Dat is niet alleen heel 'passionant', maar vooral ook een teken dat mensen sterker zijn dan de instituties als die te beknellend zijn geworden. In Frankrijk zorgt, naast de problemen die ook wij en jullie in Belgie op je eigen manier kennen, het staatskapitalisme en de Grandes Écoles-cultuur voor extra problemen die de druk daar vermoedelijk nét een beetje groter maken.