Het is het tegengewicht voor een wetgever/rechter die verstrikt is geraakt in belangen en kennisachterstand in relatie tot het terrein waarvoor hij wetten moet maken, cq. recht moet wijzen.

Hooivorken? Speldeprikjes in vergelijking met de onzichtbare kooi waarin de kant die jij verdedigt het publiek gevangen houdt.

Verder laat ik het oordeel graag aan mijn of jouw manier van denken graag anderen over. Ik ben voldoende duidelijk geweest.

OK, maar dan moet je maar eens elders vertellen wat het Grote Volksgericht dan precies inhoudt. Het klinkt als een reclamecodecommissie met hooivorken. En ik ben nog steeds bang dat mijn slager wordt opgpakt als hij zijn gehakt bijkleurt.

Over de definitie: er zijn ook slechte vaklui of vaklui die vanwege de kosten geen optimaal resultaat nastreven. En er zijn producten die we "ambachtelijk" noemen, maar waar het vakmanschap maar weinig voorstelt. En hoe gaat het Grote Volksgericht die productkennis of optimale smaak testen?

Wouter, wetgeving is ondenkbaar geworden. Het zou hele bedrijven - en niet te vergeten: hun toeleveranciers - om zeep helpen die na 1938 de imitatie-machine flink hebben aangezet.

Als je het strict juridisch wilt zeggen: wetgeving is niet van belang meer, cq. je zou iedere vorm van regulering kunnen afschaffen. 'Anything goes' is immers de norm geworden in zowel rechtspraak als wetgeving. Daarmee zetten zowel de uitvoerende als de wetgevende macht zich buitenspel. Een volksgericht is een beter tribunaal. Het woord is weer aan de moraal. Ik denk dat je er nog goed aan verdienen kunt ook.
Draai het nog maar 'ns verder om: wat verademing, die eerste paar bedrijven die zich realiseren dat nep niet meer onderscheidt omdat iedereen het doet en daarom stoppen met neppen.
Ook dat kan hele bedrijven om zeep helpen met bijna de snelheid waarmee ABN Amro uit de geschiedenis verdween. Maar dan heeft de wetgever het niet gedaan. Dan heet het marktwerking.

Dit zijn echt mijn heel blote billen! Ik schreef precies hetzelfde in antwoorden hierboven ook al, toen ik het had over moraal.

Niet zinvol? Na de Grote Ontnepping is er misschien wel enorme behoefte aan.

Hier is nu overigens een intuitief heel goed te begrijpen definitie ontstaan: een ambachtelijk product is gemaakt met vakmanschap. Vakmanschap wordt gekenmerkt door product- en proceskennis en kan alleen worden toegepast als de vakman zelf of als regisseur in het proces kan ingrijpen voor een optimaal smaakresultaat dat recht doet aan de uniciteit van het ingaand basisproduct (de woorden na 'dat' komen tegemoet aan Ewout's bezwaar in een van de eerste reacties).

Nu de discussie met Van der Land op mijn blote billen is geeindigd, eindelijk weer on topic: zijn we het over die definitie eens?

Dick, nogmaals, het heeft heel weinig zin een woord te definiëren als je niet erbij zegt wat je met die definitie wilt doen (een norm stellen, een beschrijving van het daadwerkelijke gebruik geven?). En je zal toch ook een keer met de billen bloot moeten over welke wetgeving je nou droomt.

Nog een poging om het openbare debat wel scherp op het onderwerp te krijgen. Een toevoeging. M'n zojuist herhaalde aanzet voor een definitie staat het toe zorgvuldig gemaakte producten in een Italiaanse Parmesan of Parmaham-fabriek 'ambachtelijk' te noemen. Idem voor jam, voor mijn part voor een nieuwe lijn van Bonne Maman. Het staat het ook toe om 'huisvlijt' ambachtelijk te noemen, maar niet alle huisvlijt noodzakelijk ambachtelijk te noemen. Ambachtelijke huisvlijt van kwaliteit en gemaakt door vaklui. Gewone huisvlijt door aardige mensen, maar niet door vaklui.

Wouter van der Land wil ambachtelijke kaas alweer koppelen aan het boerderijtje met het boertje, z'n karretje en kippetjes op het erf. Daar moet wel een gezellig kaasje uit komen. Maar lieve help, weet je hoeveel rotzooi onder zo'n noemer van 'ambachtelijkheid' - dat soort mensen heeft het ook rustig over 'streekproducten' omdat ze macrobiotisch gemaakt worden - de markt wordt opgeschopt? Compleet met boerenbontenkleedjes en een nog van het onvakmanschap klevend etiketje.

Huisvlijt en ambachtelijkheid moet je uit elkaar houden als knutselen en vakmanschap. Toch zijn er mensen, zegt Van der Land, die leven van knutselen en daarom is het woord ambachtelijk op hun lijf geschreven. Je vraagt je af waar hij heeft leren redeneren.