Achtergrond
-
Begin deze week ging het hier over gestolen ambachtelijkheid. Breng je een olijfolieflesje met een onbeholpen maar sierlijk handschrift, dan is dat opzet om ambachtelijk te lijken. Je kunt het niet zijn, ook al ben je het wel. Dat kwam duidelijk naar voren uit het raadspel en de overwegingen waarmee de commentatoren kwamen.
Volgens Wouter van der Land hangt het van de context af, of een 'ambachtelijke uitstraling' als ambachtelijk of nep wordt gezien. Voor Wouter Klootwijk was het echter zonneklaar: de olie was vliegveldnep van de bovenste plank, alleen het strootje om de hals ontbrakt nog.
Het bracht een vraagstuk bij me naar boven waar ik al een paar maanden op loop te kauwen en nog steeds niet uit ben. Stel, je komt een kaas tegen van een uitstekende ambachtelijke kaasmaker. De kaas smaakt prima. Hij wordt verkocht in een ambachtelijke omgeving. De makers hebben er echter iets wetenschappelijks mee gedaan zodat de kaas de claim cholesterol verlagend mag dragen. Ze hebben het procedé nog gepatenteerd ook en zijn er natuurlijk apetrots op.
Stel dat zo'n case echt bestaat - wat het geval is - en je komt hem tegen op een landelijke fietstocht door van die romantische landerijen. Bij dat schattige boerenwinkeltje. Vol trots toont de boer je z'n Pro-Active-achtige kaas - in beperkte oplage, uiteraard - die nog eens fantastisch smaakt ook.
Wat denk je dan? En wat denk je dat andere consumenten denken?
26 reacties
Ik vind deze reactie
@Dirk Jan: "zie ook mijn laatste opmerking van onnodig dubbelgedopte tuinbonen"
Waarmaakte je die opmerking? Ik volg je volledig in je redenering. Wanneer ik dit weekend mijn frambozen uit de tuin wegpluk en onder de yoghurt meng, ben ik voor mezelf ook een artisan.
En de trnd van locavores: da's idd vooral emotie. Maar dat hoort nu ook precies bij onszelf voeden. Nick schreef daar ooit nog eens iets over. We eten om dat we graag eten, niet omdat we anders dood gaan. Iets in die trant.
Ik vind deze reactie
Nick,
een teler is dan geen artisan maar wat als een teler zelf zijn geteelde producten verwerkt en vermarkt ik denk aan snijpunt die paprikas teelt en snijd [www.snijpunt.nl] Alle panklare groenten zijn dmv een simpel proces geproduceerd en niet meer en niet minder dan een zakje met samengestelde en kapot gesneden groente. Dat is volgens mij niets anders dan een hele 'bloemkool'.
Het blijkt maar eens uit de trend van locavores (streeketers)dat eten vooral ook emotie is. (zie ook mijn laatste opmerking van onnodig dubbelgedopte tuinbonen)
Ik vind deze reactie
Dirk Jan, interessant. Zeker ook deze doorlink: "Samenvattend wordt aanbevolen om gedifferentieerde marketingstrategieën op te zetten voor light- en heavy-users van biologische voeding om zodoende op een effectieve manier de meerwaarde van inhoudsstoffen en biologische producten invulling te geven."
Niet dat ik het hier over biologisch wil hebben. Alleen maar om aan te geven: Ik koop zo direct mogelijk, ga er ook eens kijken als het mag hoe het wordt geproduceerd,... en voor de rest vertrouw ik op waar Dick lijkt op te vertrouwen:
“Je zou één simpele stelregel kunnen hanteren: eet meer vers en onbewerkt en een boel problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon.”
Ik vind deze reactie
Een groentenboer/marktverkoper kan geen artisan zijn.
Een artisan (ambachtsman) MAAKT iets (met producten van anderen). Zuivere kwekers en verkopers zijn dus uitgesloten van de titel.
een meubelmaker is geen boseigenaar, een smid heeft geen hoogovens, een glasblazer geen zandontginning, een spekslager geen beesten.
Ik vind deze reactie
waarom gaat het alleen over kaas? Kijk eens naar BF3 Best Fresh Functional Food, dit is ook een veelbelovende organisatie die niet meer en niet minder doet dan het benoemen wat er in verse groente en fruit zit. Het zit er al in alleen we vertellen het niet die 'kaasboer' doet volgens mij niet anders.
http://www.bestf3.com/index.php?PageID=1