Gisteren gekocht in een Franse 'boerenlandwinkel': geconfijte ananas. Echte nep natuurlijk, maar daarom niet minder zalig. Nep, want er groeien natuurlijk geen ananassen op het Franse boerenland, zelfs niet als dat in de buurt van de Middellandse Zee ligt.

Maar ook geen nep natuurlijk; dat is het alleen voor ons met dat romantische streekgefruts van tegenwoordig. Dit waren delicatessen die op het boerenland vroeger op hoogtijdagen af en toe óók te koop waren. In de tijden van voor de koelhuizen en koelkasten bewaarde je verse producten door ze te roken, zouten, wecken of te suikeren. Dat laatste zorgde meteen voor snoepjes, zoals in het geval van deze goddelijke ananassen.

Ik koop ze hier wel vaker, op de markt van Saint Chinian waar een handelaar staat met alleen maar 'vers' gesuikerd fruit. Die van gisteren komen van de SICA in Hérépian, een boerenlandwinkeltje naast een grote super. Alles is er rijper, vaak wat goedkoper (waarom zouden ze het heel goedkoop maken met zo'n buur?) en bijna altijd smakelijker. Er zit geen of nauwelijks tussenhandel tussen die zijn inkoop steeds met 1,8 of nog net wat meer vermeerdert (wist je dat aardappelen in de eerste stap van boer naar handel zo'n 5x over de kop gaan?). De SICA is een compleet supermarktje waar je alles wat je nodig hebt om lekker te eten kunt kopen, ook al is het aanbod beperkt. Wat de boeren niet zelf hebben, wordt aangevuld met aanbod van buiten.
Op woensdag koop je er bovendien rauwe onafgeroomde melk. Vind dat eens bij een supermarkt tussen al die keuze.

Maar het meest opzienbarend blijft de snoep bij de kassa: die van het plaatje.

Albert Heijn moest eens weten. Succes verzekerd bij ieder aan winegum of anderszins aan pakjes of rolletjes snoepverslaafd kind. Het Voedingscentrum op z'n achterste benen. Bewaard vers gesuikerd fruit met smaak!

Ondanks de beperkte keuze bij de SICA, had ik vanmorgen het lekkerste paassnoepje van de wereld. Zomaar gekocht in een opwelling bij de kassa ;-)