De prijs van eten stijgt. Ze kunnen het nog nauwelijks geloven, maar de boeren worden weer een beetje blij.
Biobrandstoffen jagen de prijs van gewassen met vele tientallen procenten op. Sommige prijzen zijn inmiddels meer dan verdubbeld. Voedingsfirma's
nemen al maatregelen en gaan meer water aan hun producten toevoegen als vervanger voor plantaardige oliën die te duur worden.
Ik hoorde afgelopen week zelfs over een biologische bakker met groei-ambities die langjarige graancontracten wil gaan afsluiten uit angst straks zonder meel te zitten.
Afgelopen vrijdag opende de Volkskrant met de kop
"Melkplas en boterberg verdwenen". Volgens LTO Nederland is de stemming onder Nederlandse zuivelboeren "euforisch". Zo was bijv. de nominale prijs voor boter al sinds 1989 niet zo hoog als nu. Bijna 20 jaar later.
Reden is de snel stijgende vraag vanuit het Verre Oosten en de wegvallende productie uit Australië als gevolg van droogte daar.
Hoe het doorgaat? Of het leidt tot idyllische plaatjes? Ik zou het niet weten.
Misschien toch geen gek idee om thuis vast wat te planten. Gewoon voor je portemonnee. Dat is immers altijd het beste argument om iets te veranderen in onze vaderlandse eetcultuur.
Trouwens, we zoeken nog altijd iemand die hier een rubriek 'moes- als siertuin' wil gaan doen. Dan krijg je wel het soort idylles van de foto ;-)
3 reacties
Ik vind deze reactie
Laat ik het anders zeggen, er staat:
Ik vind deze reactie
Blije boeren? Ik las op nu-nl dat de bonen en erwtenoogst is mislukt en dat is dus heel zielig voor de conservenindustrie, want de opbrengst is maar 80 tot 90 procent van wat hij zou moeten zijn. Maar dat vind ik dus geen mislukte oogst, het is gewoon niet zo'n goed jaar. En het is vooral zielig voor de boer die minder krijgt, en de consument die meer moet gaan betalen, zou ik zo denken.
Ik vind deze reactie
Ik hoorde gisteren op het journaal dat de EU wil dat de boeren meer graan gaan verbouwen omdat de graanvoorraden slinken.